To, co dla osób zdrowych jest niegroźne, a nawet niezauważane, dla alergika jest wyzwaniem, z którym jego układ odpornościowy toczy nieustanną walkę. Szacuje się, że z alergią wziewną zmaga się nawet 40 proc. ludzi. Cierpią na nią zarówno dorośli, jak i dzieci. Dowiedz się, jak diagnozować i leczyć alergię wziewną!

Co to jest alergia wziewna?

Alergia wziewna to nieprawidłowa odpowiedź tkanek na oddziaływanie obcych substancji, zwanych alergenami. Jej podstawą jest reakcja immunologiczna doprowadzająca to powstania stanu zapalnego. W przypadku alergii wziewnej alergenami są białka, które przedostają się do organizmu przez układ oddechowy. Substancje te znajdują się w otaczającym nas środowisku sezonowo bądź przez cały rok.

Alergia wziewna – diagnostyka, objawy i leczenie

Alergie wziewne – rodzaje alergenów

Do alergenów wziewnych zaliczamy:

Pyłki roślin wiatropylnych:

Pyłki drzew (leszczyny, olchy, brzozy), traw (tymotki, rajgrasu, kupkówki, wyczyńca), zbóż (zwłaszcza żyta) i chwastów (bylicy, komosy, babki lancetowatej, szczawiu). Alergeny te występują sezonowo, a ich natężenie zależy od pory roku/miesiąca i regionu kraju.

Zarodniki grzybów pleśniowych

Zarodniki grzybów mogą dawać objawy praktycznie cały rok, ale najbardziej uciążliwe są jesienią ze względu na dużą wilgotność powietrza w czasie tej pory roku. Pleśnie mogą występować m.in. w zbutwiałych szczątkach roślin, spleśniałych produktach spożywczych, glebie, wilgotnych i niewietrzonych pomieszczeniach.

Sierść i alergeny zwierząt domowych oraz hodowlanych

Alergeny mogą się znajdować np. w sierści, piórach, naskórku, ślinie, moczu (nie tylko kotów czy psów, ale także np. gryzoni).

Roztocza kurzu domowego:

Alergię wziewną wywołują odchody tych maleńkich pajęczaków mieszkających m.in. w materacach, pościeli, tapicerce, dywanach. Niestety mogą powodować alergię przez cały rok, szczególnie wtedy gdy rzadziej wychodzimy na zewnątrz, czyli zimą.

Jakie są objawy alergii wziewnej?

Warto pamiętać, że alergia może pojawić się w każdym wieku. To, że nigdy jej nie miałeś, nie musi oznaczać, że nigdy już nie będziesz na nic uczulony. Objawy alergii wziewnej mogą przypominać objawy przeziębienia. Choroba manifestuje się najczęściej objawami ze strony układu oddechowego, czyli nawracającym katarem, suchym, męczącym kaszlem, swędzeniem w gardle. W przebiegu alergii wziewnej często dochodzi również do zapalenia spojówek oraz problemów skórnych, takich jak: nasilenie atopowego zapalenia skóry, pokrzywka, świąd. Pojawić się może ból głowy oraz zmęczenie, uczucie rozbicia, problemy z koncentracją, rozdrażnienie. U niektórych osób pojawiać się mogą objawy ze strony układu pokarmowego (gdy dojdzie do uczulenia krzyżowego).

Nie bagatelizuj powyższych objawów. Alergia wziewna jest groźniejsza niż myślisz: utrudnia normalne funkcjonowanie, zaburza sen, zmusza do rezygnacji z wielu aktywności i planów. Nieleczona może skutkować powikłaniami z ubytkiem słuchu i rozwojem astmy włącznie. Diagnozuj i lecz alergię, zgłoś się do !

Alergie wziewne u dzieci i niemowląt

W dzieci alergia wziewna pojawia się zazwyczaj powyżej 2. roku życia, choć zdarzają się przypadki alergii wziewnej już u niemowląt. Trudność sprawia często niestety sama diagnoza, ponieważ objawy są takie same jak przy infekcji wirusowej lub bakteryjnej. Najbardziej charakterystycznymi objawami są: nawracające zapalenie spojówek, zaczerwienie i bolesność gardła, nawracające infekcje górnych dróg oddechowych, kichanie, przewlekły, wodnisty katar, suchy kaszel, niekiedy prowadzący do wymiotów. Rodzice nie powinni bagatelizować tych objawów, bowiem nieleczona alergia wziewna stanowi najczęstszą przyczynę rozwoju astmy oskrzelowej u dzieci.

Jak diagnozować alergię wziewną?

Objawy alergii wziewnej nie zawsze są jednoznaczne i mogą być mylone np. z przeziębieniem. Podstawą rozpoznania alergii wziewnej jest zabranie przez lekarza szczegółowego wywiadu z pacjentem oraz przeprowadzenie i /lub badań z krwi polegających na .

Leczenie alergii wziewnej, czyli jak sobie radzić z alergią

Podstawą leczenia alergii wziewnej jest prawidłowa diagnoza. Postępowanie i leczenie zależy bowiem od tego, na który alergen jesteśmy uczuleni. Należy zastosować szereg działań, które zminimalizują kontakt z alergenem. I tak np. jeśli w wyniku przeprowadzonych testów okaże się, że uczula nas np. sierść zwierząt, konieczne będzie trzymanie czteronożnych futrzaków na dystans.
Wielu alergenów wziewnych trudno jednak całkowicie unikać – dotyczy to szczególnie pyłków roślin.

O rodzaju leczenia zawsze decyduje lekarz. Zwykle w ciężkich przypadkach alergię wziewną leczy się poprzez odczulanie (immunoterapia swoista). W łagodniejszych przypadkach wystarczy skutecznie ją kontrolować przy pomocy leków powodujących ustępowanie męczących objawów i hamowanie postępów choroby. W zapobieganiu objawom alergii stosuje się:

Leki antyhistaminowe

Leki te blokują uwalnianie histaminy – substancji produkowanej przez organizm w kontakcie z alergenem, która pośrednio wyzwala reakcję alergiczną. W zależności od potrzeby leki tego rodzaju mogą być podawane doustnie, donosowo, na skórę, do worka spojówkowego. Uwaga: leki antyhistaminowe nowej generacji nie powodują senności.

Glikortykosteroidy

Leki o silnym działaniu przeciwzapalnym stosowane najczęściej w postaci preparatów wziewnych, maści i kremów. Ich długotrwałe używanie może wiązać się z wystąpieniem skutków ubocznych. Zawsze powinny być stosowane pod nadzorem lekarza.

Kromony

Charakteryzuje je słabe działanie przeciwzapalne i ograniczona skuteczność, ale są za to bardzo dobrze tolerowane przez pacjentów. Znajdują zastosowanie w leczeniu alergicznego nieżytu nosa (w postaci donosowej) oraz alergicznego nieżytu spojówek (w postaci kropel).