Choć warunki wykonywania wielu zawodów znacznie się poprawiły na przestrzeni ostatnich lat, to choroby zawodowe są wciąż w Polsce dużym problemem. W samym województwie łódzkim każdego roku zgłaszanych jest kilkadziesiąt nowych przypadków tego typu schorzeń. Ta sytuacja nakłada na pracodawcę odpowiedzialność stałej kontroli wpływu warunków pracy i sposobu jej wykonywania na zdrowie pracownika.

Za chorobę zawodową uznaje się schorzenie spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy. Czynniki te mogą mieć bardzo zróżnicowaną naturę, od szkodliwych zanieczyszczeń występujących w powietrzu, aż po działanie niskich/wysokich temperatur otocznia. Choroba zawodowa może być także spowodowana sposobem wykonywania danej pracy, np. wielokrotnym powtarzaniem danej czynności w ciągu godzin pracy.

Definicję choroby zawodowej określa Kodeks pracy w artykule 2351 (Dz.U. z 2016 r., poz. 1666): Za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych „narażeniem zawodowym”.

Codzienny problem

prostowników nadgarstka i palców lub zespołu cieśni nadgarstka. Nawyki powodujące wystąpienie zespołu cieśni nadgarstka to przede wszystkim powtarzające się jednakowe ruchy palców i nadgarstka, takie jak przy drobnych pracach ręcznych, pisaniu na klawiaturze, operowaniu myszką do komputera, czy graniu na instrumentach. Z kolei zespół kanału nerwu łokciowego (nazywany także zespołem rowka nerwu łokciowego) jest neuropatią uciskową, w której dochodzi do uszkodzenia nerwu łokciowego. Nerw ten przewodzi impulsy czuciowe z palców małego i serdecznego oraz z bocznej okolicy dłoni, a także unerwia ruchowo mięśnie tej części kończyny górnej. Czynnikiem wyzwalającym tą chorobę może być praca polegająca na częstych ruchach zginania i prostowania lub przewlekłym utrzymywaniu kończyny górnej zgiętej w stawie łokciowym. Problem narażenia na choroby zawodowe jest więc dużo bardziej powszechny niż sądzimy, a współczesny, zinformatyzowanym i zautomatyzowany świat stwarza nowe niebezpieczeństwa zdrowotne dla pracowników.

Lepiej zapobiegać

Każdy przypadek podejrzenia choroby zawodowej nakłada na pracodawcę sporo obowiązków. Przede wszystkich chodzi o konieczność niezwłocznego zgłoszenie go państwowemu inspektorowi sanitarnemu i okręgowemu inspektorowi pracy. Rozpoznanie u pracownika choroby zawodowej, oznacza dla pracodawcy również m.in. obowiązek ustalenia przyczyny powstania choroby zawodowej oraz charakteru i rozmiar zagrożenia tą chorobą, a następnie zastosowania niezbędnych środki zapobiegawczych. W przypadku stwierdzenia u pracownika objawów choroby zaliczanej do zawodowych pracodawca powinien go przenieść do innej pracy, w której nie występuje narażenie na działanie czynników szkodliwych wywołujących te objawy. Poszkodowany, u którego stwierdzono chorobę zawodową może wystąpić przeciwko pracodawcy o wypłatę świadczeń odszkodowawczych. Jak widać, problemów, które generuje wystąpienie choroby zawodowej u pracownika jest sporo i zdecydowanie lepiej zapobiegając im niż mierzyć się z ich konsekwencjami.

Postaw na pakiet medyczny

Wystąpieniu chorób zawodowym najlepiej przeciwdziałać odpowiednią opiekę medyczną i stała kontrolą lekarską. Działania prewencyjne jakie zapewnia pakiet medyczny dla pracownika może uchronić pracodawcę przed problemami wynikającymi z wystąpienia schorzenia zaliczanego do zawodowych. Dzięki pakietom medycznym pracodawca otrzymuje możliwość stałego monitorowania wpływu warunków pracy i sposobu jej wykonywania na zdrowie pracowników. Prywatna opieka medyczna jest więc istotnym elementem prewencji i pozwala obniżyć niebezpieczeństwo zachorowalność na choroby zawodowe. Ale to nie wszystko. Rozszerzone pakiety medyczne to również obniżenie przeciętnej rocznej nieobecność pracownika z powodu chorób.

Najczęściej występujące w Polsce choroby zawodowe

Pylica płuc przewlekła choroba układu oddechowego spowodowana wdychaniem pyłu. Grupa ryzyka: osoby zawodowo związane ze znacznym zapyleniem, np. górnicy, ekipy remontowe, spawacze, pracownicy usuwający azbest.
Choroby zakaźne główne choroby zakaźne uznawanych za zawodowe to borelioza (grupa ryzyka: leśnicy, rolnicy oraz weterynarze) oraz wirusowe zapalenie wątroby (grupa ryzyka: pracowników służby zdrowia).
Uszkodzenie głosu grupa schorzeń  związana z przedłużonym czasem pracy głosem. Grupa ryzyka: nauczyciele, opiekunowie dzieci i młodzieży.
Ubytek słuchu schorzenia aparatu słuchu związane z pracą w hałasie. Grupa ryzyka: pracownicy budowlani
Choroby obwodowego układu nerwowego uszkodzenie nerwów obwodowych jest najczęstszą przyczyną zaburzeń czucia. Grupa ryzyka: osoby, które podczas pracy wykonują powtarzające się drobne ruchy, np. korzystają z myszki komputerowej.
Przewlekłe choroby układu ruchu schorzenia te rozwijają się u osób narażonych na długotrwałe działanie mikrourazów i znacznych przeciążeń. Grupa ryzyka: ekspedientki, stomatolodzy, masażyści.
Choroby skóry głównie alergie kontaktowe i choroby skóry wynikające z kontaktu z substancjami chemicznymi. Grupa ryzyka:  fryzjerzy, lakiernicy, drukarze, laboranci.
Nowotwory złośliwe za nowotworowe choroby zawodowe uznaje się te, które rozwijają się wskutek narażenia człowieka na promieniowanie jonizujące lub inne czynniki uznane za rakotwórcze. Grupa ryzyka:  pracownicy fabryk narażeni na kontakt m.in. z azbestem, arsenem, kadmem, chromem, niklem.

Strona korzysta z plików Cookies w celu realizacji usług, zgodnie z naszą Polityką prywatności.

Chcesz umówić wizytę odpłatną?
Zostaw nr telefonu, zadzwonimy do Ciebie

Zadzwonimy do Ciebie

Skontaktujemy się z Tobą w najbliższym dniu roboczym

Jesteś 20 osobą, która zamawia dziś rozmowę telefoniczną.