1. Co to jest wodorowy test oddechowy i na czym polega?

Wodorowy test oddechowy jest to bezinwazyjne, proste i niedrogie badanie polegające na pomiarze wartości wodoru w wydychanym powietrzu. Wodór jest produktem fermentacji bakteryjnej, która w nadmiarze może stanowić przyczynę kłopotliwych wzdęć brzucha, uczucia dyskomfortu, bólów brzucha lub zmiany rytmu wypróżnień (biegunki, zaparcia). Wodór powstający w trakcie fermentacji w jelitach przedostaje się do krwi i do płuc (stąd możliwość wykrywania wodoru w wydychanym powietrzu). Do wzmożonej fermentacji w przewodzie pokarmowym dochodzi w wyniku zaburzeń trawienia i wchłaniania niektórych składników (np. cukrów) albo w wyniku tzw. przerostu bakteryjnego w jelicie cienkim.

Aby zaszła fermentacja w obrębie jelit, konieczne jest dostarczenie substratu, jak np. laktozy, laktulozy itp. Wodorowy test oddechowy jest wykonywany za pomocą aparatu o nazwie GASTRO CHECK H2, który monitoruje zawartość wodoru w wydychanym powietrzu.

Badanie nie wymaga skierowania. Jednego dnia można wykonać tylko jeden test. W Przychodni Salve Test można wykonać u pacjentów od 6 roku życia.

2. Jakie są wskazania do wodorowego testu oddechowego?

Wodorowy test oddechowy przeprowadza się w razie podejrzenia:

  • zaburzenia wchłaniania fruktozy
  • nietolerancję laktozy
  • przerost flory bakteryjnej SIBO – Small Intestinal Bacterial Overgrowth
  • zaburzenia wchłaniania sorbitolu (występuje naturalnie m. in.: w wiśniach, czereśniach, morelach, owocach suszonych czy grzybach)
  • zaburzenia wchłaniania ksylitolu
  • wolny pasaż jelitowy (w trakcie badania SIBO)

3. Jakie są przeciwwskazania do wodorowego testu oddechowego?

Przeciwwskazaniami do wodorowego testu oddechowego są galaktozemia i wrodzona nietolerancja fruktozy.

4. Jak przygotować się do wodorowego testu oddechowego?

4-6 tygodni przed badaniem:

  • Nie przyjmować antybiotyków,
  • Nie należy poddawać się kolonoskopii,
  • Nie należy poddawać się fluoroskopii,
  • Ileostomia (z wyjątkiem diagnozy przerostu bakteryjnego).

Tydzień przed badaniem:

  • Nie przyjmować środków zagęszczających ani rozluźniających stolec,
  • Nie przyjmować witamin ani suplementów zawierających fruktozę jako środek aromatyzujący albo laktozę jako wypełniacz,
  • Nie przyjmować suplementów błonnika, Immodium ani Pepto Bismolu,
  • Unikać przyjmowania prebiotyków i probiotyków,
  • Unikać przyjmowania inhibitorów pompy protonowej i antagonistów receptora H2.

Dzień przed badaniem:

  • Unikać pokarmów z dużą zawartością skrobi i nabiału,
  • Wyeliminować rośliny strączkowe.

12 godzin przed badaniem:

  • Nie przyjmować żadnych pokarmów na co najmniej 12 godzin przed badaniem. Ostatni posiłek (niezbyt obfity, nie zawierający błonnika),
  • Pić tylko niegazowaną wodę.

W dniu badania:

  • W dniu badania nie przyjmować lekarstw.
  • Zabrać ze sobą na badanie wszystkie przepisane przez lekarza produkty lecznicze.
  • Nie palić,
  • Nie żuć gumy ani cukierków,
  • Nie używaj kleju do protez,
  • Nie wykonywać ćwiczeń gimnastycznych,
  • Na dwie godziny przed rozpoczęciem testu można umyć zęby.

5. Dieta przed wodorowym testem oddechowym

Produkty niedozwolone Przykładowe produkty dozwolone
  • Mleka i soków owocowych
  • Przypraw poza solą i pieprzem
  • Unikaj cebuli, czosnku i pora!
  • Zielonej herbaty
  • Ziołowych naparów
  • Wody wysoko zmineralizowanej
  • Wody gazowanej
  • Słodzonych napojów
  • Owoców i warzyw (ze względu na zawartość błonnika), szczególnie istotne jest unikanie warzyw i owoców wysoko fermentujących
  • Mięso, ryby, jajka (więcej małych porcji)
  • Jeśli tolerujesz nabiał: dojrzałe sery żółte (Parmezan, Pecorino), nabiał bez laktozy
  • Wywar mięsny (tylko na mięsie, bez warzyw)
  • Ryż jaśminowy lub basmati (ok. 70g na porcję), wafle ryżowe – jeśli jesteś na diecie bezzbożowej – nie jedz ryżu!
  • Oliwę z oliwek, olej kokosowy, masło klarowane (łyżka do gotowania)
  • Sól, pieprz
  • Wodę źródlaną bez dodatków
  • Słabą kawę i słabą czarną herbatę (gorzką – bez słodzików i mleka, 1 filiżanka)

6. Jak przebiega wodorowy test oddechowy?

Pacjent nabiera wdech – zatrzymuje powietrze na około 15 sekund a następnie wydycha do specjalnej próbówki. Następnie pacjent spożywa odpowiedni cukier – laktozę, glukozę, fruktozę czy laktulozę (w przypadku oceny SIBO). Na końcu pobiera się próbki powietrza wydychanego pacjenta aż do 3 godzin po wypiciu płynu, w celu oceny stężenia wodoru.

7. Interpretacja wyniku wodorowego testu oddechowego

Ilość wydychanego wodoru na czczo zazwyczaj jest niewielka i powinna wynosić maksymalnie kilka jednostek i taką wartość powinno wskazywać urządzenie na samym początku badania, jeszcze przed spożyciem cukru. Wysokie poziomy wodoru na czczo mogą świadczyć o złym przygotowaniu do badania lub (już na samym starcie) o obecności SIBO.

Wynik wodorowego testu oddechowego jest pozytywny, gdy ilość wydychanego wodoru wzrośnie o 20 ppm (i więcej) względem wartości wyjściowej, w ciągu 90 minut od rozpoczęcia testu.

Uzyskany wynik powinien być skonsultowany przez lekarza i odniesiony do objawów podmiotowych i przedmiotowych oraz wyników pozostałych badań. Pozwoli to na wdrożenie optymalnego postępowania.